اگر ببینید که در امتحانی سخت که خیلی ها نتوانستند آنرا از سر بگذرانند و بعضی ها هم با تبانی و خواهش و تمنا و پارتی بازی و غیره نمره ای ناپلئونی گرفتند ، نمره شما شده 19/75 چه حالی میشید ؟؟؟

تازه وقتی میروی و می پرسی که غلط بیست و پنج صدمی من چی بوده می شنوی که غلطی نداشتی !!! و این نمره فقط به این خاطر به شما داده شده که استاد گرامی اعتقاد دارند که 20 مال خداست !

من هر چه فکر کردم نفهمیدم که خداوند چه زمانی امتحان داده و چه استادی ورقه او را صحیح کرده و کی نمره 20 گرفته و چطور این نمره را اختصاصی خودش کرده و در کدام شریعت دستور داده که دیگر کسی اجازه ندارد نمره 20 بدهد و ...

استاد گرامی ! زمانی که تمام نمره قبولی را به کسانی که کوچکترین تلاشی در طول ترم نکرده اند می دهید و حدود 12 نمره را هبه می کنید دادن این 0/25 به کسی که خودتان می دانید که شایسته است اینقدر سخت است ؟

چیزی که خیلی جالب و کمی عجیب بود این بود که وقتی صحبت به تولد کودک رسید سوالی که پسرک پرسید این نبود که (کوچولوئه ؟ ) و یا ( کی میتونم باهاش بازی کنم ) و یا ( چه شکلیه ؟ )

سوالی که از پدرش پرسید و باعث پدرش هم یکه بخورد این بود : " لخته ؟ "

پدرش پس از مکث گفت که خوب آره لخته اما ما براش لباس می بریم و ...

نمی دونم چرا این سوال پسرک ذهنم را به خودش مشغول کرده ! چرا اولین سوالش این بود ؟

1- تقاضای داشتن هوای دانشجو:

2-این یکی دچار نسیان لحظه‌ای شده:

3- این یکی هم که باز اصطلاح مربوطه‌ رو فراموش کرده:

4-این چهارمی یک عریضه کامل نوشته و پشت سرش هم کلا مطالب بی‌ربط و باربط با سوالات رو نوشته:

5- و تشکر لری:

ارسال به:

:: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

دكتر اصغر عسگري خانقاه ،‌ بنيان گذار انسان شناسي زيستي در ايران، استاد دانشگاه تهران و استاد عزيز من ، ديروز در طي مراسمي كه از ايشان تقدير به عمل آمد بازنشسته شد .

شايد مراسم تقدير از يك استاد بازنشسته چيز چندان جالبي براي نوشتن نداشته باشد اما ايشان براي من تنها يك استاد نبود چرا كه اساتيد بسياري هستند كه در زندگي هر دانشجويي از كارشناسي تا دكترا مي آيند و مي روند و حتي نامشان هم در خاطر نمي ماند اما ايشان چيزي فراتر از يك استاد هستند . بيشتر براي من يك دوست هستند . دوستي كه 70 سال عمر پر فايده كرده اند و همواره دعا مي كنم كه دانش انسان شناسي از حضورشان هرگز محروم نشود . استادي كه در ميان تدريس ژنها و كروموزمها ، درس زندگي و عشق ورزي مي داد و همواره با شوخ طبعي منحصر به فرد و ادبيات خاص خودشان تو را به دنياي سخت و صقيل زيست شناسي رهنمون مي شد و دستت را مي گرفت و قدم به قدم به سمت كشف قوانين بيولوژيكي هدايت مي كرد .

زماني كه من يك دانشجوي سال اولي بودم و در حال فكر كردن به خواستگاري كه به خانه مان آمده بود ، ايشان سركلاس جمله اي گفتند كه هرگز فراموش نخواهم كرد :

با عقلت ازدواج كن تا بعد عاشق شوي و عاشق بماني !

و من اين جمله را به سان نشانه اي از غيب گرفتم و عاقلانه ازدواج كردم و تا به امروز عاشق مانده ام !

استاد عزيزم كه نماد زندگي سراسر عاشقانه ات ، همسرت ،در مراسم كنار تو بود و با افتخار تو را نگاه مي كرد و برايت كف مي زد ، لحظات سرشار از عشقي را برايت آرزومندم و ...

و خدانگهدارت باد !

مهرنوش محتشمي

در اكثر بحثهاي آكادميكي كه پيرامون مسائل زنان در محافل علمي شكل ميگيرد اين بحث همواره جايگاه خاصي دارد كه خانمها به خاطر سيكل بدني خاصشان و داشتن مسائل مربوط به بارداري و زايمان نمي توانند خيلي از كارها را انجام دهند و يا اينكه در عرصه هاي اشتغال و حوزه هاي عمومي حضور داشته باشند .

براي من جالب است كه در روزگاري كه كمتر خانواده اي پيدا مي شود كه بيش از دو بچه داشته باشد كه جمع دو دوره بارداري و احتساب دو دوره مرخصي زايمان و شيردهي يعني دو تا 9 ماه و دو تا 6 ماه در جمع مي شود 30 ماه يعني دو سال و نيم !

اگر دختري امروزه ازدواج كند و بخواهد دو فرزند داشته باشد تمام دو تجربه بارداري و زايمانش مي شود فقط دو سال و نيم ! اما در همه جا به خاطر وجود اين 30 ماه همواره ياداور مي شوند كه خانمها نمي توانند چون زايمان دارند و يا خانمها نبايد فلان كار را بكنند چون دوران بارداري دارند و...(البته همينجا بگويم كه منظورم اين نيست كه داشتن فرزند فقط همين دوران را از وقت آدم مي گيرد ! نه ! منظورم اين است كه دوره اي كه به خاطر تغييرات فيزيولوژيك محدوديتهايي ايجاد مي شود زمان بسيار كوتاهي است وگرنه تربيت فرزند كاري وقت گير است و نياز به همكاري پدر و مادر هر دو دارد )

مي خواهم بگويم كه ديگر در جوامع ابتدايي زندگي نمي كنيم كه زن اسير بدنش بود و همواره دوره هاي متوالي بارداري و زايمان را داشت . در قرن بيست و يكم زن ديگر وابسته به بدنش نيست و همه مراحل حاملگي و زايمان را مي توان با برنامه ريزي انجام داد و اين نعمت الهي بدنيا آوردن انساني ديگر نبايد تبديل شود به پتكي كه همواره بالاي سر خانمها نگه داريم كه هرگاه خواستند تكاني بخورند و خودي نشان دهند آن را به سرشان بكوبيم و در نطفه صداي حضورشان را خفه كنيم .

مي شود به جاي نگاه ماشين جوجه كشي به زنان به آنها انساني تر نگاه كنيم .

اما جدا از كوروش و عظمت مقبره اش ، مرد ميانسال آفتاب سوخته اي بود كه كار حفاظت از مقبره را داشت و خطوط عميق چهره اش نشان از سالها ايستادن در زير آفتاب تيز پاسارگاد را داشت و چمشهايي كه بسيار بانفوذ به تو مي دوخت و از عظمت كوروش كبير آنچنان برايت حرف مي زد كه شك نمي كردي كه در تمام آن حوادث تاريخي حضور داشته است !

وقتي به آنجايي رسيد كه گفت : در داخل مقبره كوروش كتيبه اي نصب شده كه روي آن نوشته : اي انساني كه از اينجا مي گذري و اي رهگذر ! بر اين خاك مانده از من بي احترامي نكن كه اين خاك روزي تو را نيز در خواهد گرفت.

اسكندر با خواندن اين نوشته آنچنان متحول مي شود كه مي گويد اگر قبل از به آتش كشيدن تخت جمشيد اين را خوانده بودم هرگز آنرا به آتش نمي كشيدم و دستور مي دهد كه به اين مقبره بي احترامي نشود !

پ.ن: مجسمه انسان بالدار ، كاخ اختصاصي ، زندان سليمان (قبر كمبوجيه ) نيز درمحوطه پاسارگاد است كه ديدنش تجربه اي فوق العاده است !

توییتر هم در مقابل کاربرانش کم آورده!

نوشتن ليست نام انتشارات موجود در هر راهرو ، مطمئنا كمك بسيار بزرگي براي دسترسي سريعتر به آن غرفه و پيدا كردن كتاب مورد نظر است . من در ابتداي بازديد از نمايشگاه به دنبال انتشارات خاصي كه كتابهاي تخصصي مربوط به علاقه منديهايم را داشت بودم و با پيدا كردن شماره هاي آنها به سراغ غرفه شان مي رفتم و به دنبال كتاب مورد نظرم مي گشتم ولي چيزي كه اين ميان بسيار جالب بود وجود يكسري كتابهاي مشخص در اكثر غرفه ها بود . به نحوي كه حتي انتشارات تخصصي مثل فرهنگ مردم و يا نشر ني و روشنگران و غيره هم تعداد بسيار كمي كتابهاي تخصصي داشتند و بيشتر به كتابهاي مقبول عموم پرداخته بودند.به طوري كه از نظر من مي شود ليست كتابهاي نمايشگاه بين المللي را در چند خط خلاصه كرد :

ديوان حافظ -چگونگي از بين بردن چين و چروك - زيبا بمانيد - فنگ شويي - راز - روابط دختر و پسرها - ديوان حافظ - چگونه ميليونر شويم - چه كسي پنير من را برداشت - راز -مدير يك دقيقه اي - مثنوي معنوي با 50 درصد تخفيف -راز - هري پاتر - راههاي كسب موفقيت - فال حافظ - ميليونر شدن سريع - راز - راههاي خلاصي از كاهش وزن - با آرايش زيبا جلوه كنيد - راز - شوهرها بايد بدانند - خانمها نخوانند -راز - مشتري را در چنگ بگيريد -راز -راز -راز و باز هم راز!!!

اگر به حرف من شك داريد و اگر هنوز به نمايشگاه نرفته ايد با ديدن هر كتاب راز (secret)به ياد من بيافتيد تا متوجه شويد كه چقدر كتابها يكسان و بدون تنوع بودند !

من كلمه اي مناسب تر از اين پيدا نكردم براي بيان اينكه بگويم از ديدن شكوه و عظمت ايران ، آن هم در 2500 سال پيش ، چه احساسي داشتم !

اينكه معماران و طراحان و صنعت گران چگونه توانسته اند اينهمه نبوغ و خلاقيت داشته باشند آن هم در دوراني كه از نظر تكنيك و تجهيزات اصلا قابل مقايسه با امروز نبودند ! اما هنر آنها در سطحي است كه به جرات مي توان گفت نسبت به امروز بسيار پيشرفته تر و خلاقانه تر است !

خوشبختانه خلوتي بيش از حد تخت جمشيد باعث شد كه بتوانم با حوصله فراوان از اين بقاياي تمدن باستاني لذت فراوان ببرم ، چون راهنمايمان مي گفت اگر اين عكسها را در ايام عيد مي خواستيد بگيريد در هر عكستان دست كم 100 نفر ديده مي شدند !!!

أسال الله العلى القدير أن يعيد ماتبقى من أخواننا  في ذلك المعتقل في أقرب وقت ....فقد لاقوا اصناف العذاب لا لشى الا لانهم يشهدون بأنه لااله الا الله محمد رسول الله

تعرض قناة الجزيرة ومن خلال برنامج (( تحت المجهر )) ....حلقة بعنوان (( المدونون .....الصحافيون الجدد)) ...

وسيكون عرضها في تمام الساعة   12:05 بعد منتصف الليل بتوقيت السعودية وبعد برنامج (( حصاد الاربعاء))........

ويعتبرهذا البرامج من أفضل برامج القناة وقد تناول الكثير من القضايا بطريقة جريئة ومشوقة....اتمنى للجميع متابعة ممتعة

تجربه جدیدی بود برای من! اینترنت موبایلی را می‌گویم. اینکه در هر لحظه بتوانی وارد وب شوی! حتی به قیمت اینکه از دریچه کوچک موبایل باشد. حتی به قیمت فحش دادن به خودت بابت گول تبلیغات ایرانسل 10هزار تومنی! با آن جشنواره‌های رنگارنگش. ولی خوب انصافا چیز جالبی است به شرطی که از سرعتش و کانکت نشدن وقت و بی‌وقتش به تنگ نیایی. برای من که اینقدر ذوق‌زدگی داشت که در همان محل کار اولین پستم را با موبایل فرستادم (این پست).

راستی برای من که دیال‌آپیم، سرعت اینترنت موبایلی افتضاح است. برای بقیه هم که تکلیف روشن است!

در همین رابطه : معرفی ابزارهای لازم برای اینترنت موبایلی در: اینترنت موبایلی را در یابید.

ای وای! به خانه که رسیدم دیدم نوشته‌های این پست بدون هیچ دلیلی پریده‌اند!!! مجبورم دوباره بنویسم.

امروز عصر (یعنی تا ساعتی قبل) در جایی بودم که اینترنت پرسرعت داشت. رفتم پشت دستگاه و....! چشمتان روز بد نبیند! تازه فهمیدم که مردم از اینترنت پرسرعت چه لذتی می‌برند!

فوری این دو فایل ویدئویی را از یک پزشک در مورد روز زمین و محمد کشوری در مورد شهر کف سونی مثل آدم دیدم! منظورم اینه که سرعت نمایش عادی و عالی بود.

یاد خاطره‌ای افتادم که به چند سال قبل و زمانی که تازه و در اولین روز عینک زدنم اتفاق افتاده بود.

ماجرا از این قرار بود که بفهمی نفهمی فهمیده بودم که چشمم ضعیف است ولی دیگر نمی‌دانستم که تا این حد! بالاخره رفتم پیش یک چشم پزشک و عینک گرفتم. 5 اردیبهشت بود (چه سالی؟ نمی‌گم که! زرنگی! می‌خوای سنم لو بره؟).

رفتیم دربند تهران. عصر بود. هوا عالی. جای شما خالی! بابا مردم چه کیفی می‌کردند از دیدن همه چیز! سوء تفاهم نشه، منظورم خوب و واضح دیدن همه چیزه. بابا منو باش که فکر می‌کردم که همه مثل من می‌دیدن!

امروز با قضیه اتفاق افتاده ، باز هم پس از چند سال گفتم: مردم چه جوریا که نمی‌بینن!

راستی 5 اردیبهشت چند سال بعدش در خانه پدر همسرم با همسرم صحبت‌های اولیه برای ازدواج را داشتم. خودم به اون صحبت‌ها می‌گم: PI(Primary Interview) ! خوب اون موقعها مثل امروزا نبود که همه دوست موست باشن!

ای وای داره همه چی لو میره! بسه دیگه!!!

اندر ويژگيهاي منحصر به فرد دانشگاه آزاد اسلامي همين بس كه واحد اينترنت را به عنوان واحد پيش نياز اجباري با گرفتن 93000تومان به دانشجويانش ارائه مي كند اما نصف ترم را سايت ندارد كه كلاس آنجا تشكيل شود و نصف ديگر را هم به اينترنت وصل نمي شود ! و درضمن هيچ گونه مدرك ICDL و تاييديه اي را هم مبني بر بلد بودن اينترنت قبول نمي كند !

لذا استاد محترم مجبور است كه اينترنت را فضايي درس بدهد و از دانشجويان بخواهد كه تصور كنند كه وارد محيط مجازي شده اند ! ناگفته نماند كه اين خود حسن خاص نظام آموزشي دانشگاه آزاد است چرا كه به طرزي باورنكردني باعث تقويت قواي تجسمي مي شود چون من خودم تمام دو ساعت را در حال تجسم خفه كردن مسئولين محترم دانشگاه آزاد بودم !

فهمیدم که سرعت زیاد همه جا بد است حتی در کامنت گذاشتن. وردپرس در اینجا هم مواظب سلامت کاربرانش است!

27/01/87 – 23:15

مشاوره هاي ازدواج را دوست ندارم چون اكثر اوقات وقتي انجام مي شود كه كار از دست بشده است ! و هنوز براي مردم جا نيافتاده كه مشاوره ازدواج را بايد قبل از اقدام به عقد و يا حتي نامزدي انجام داد ولي اينبار به خاطر احترام به كسي كه واسطه بود ، قبول كردم .

سخت ترين قسمت كار اين بود كه هر دو نفر را مي شناختم ، هر چند كه با هيچ كدام صميمي نبودم اما اين شناخت باعث اين توقع مي شد كه بايد طرفشان را بگيرم و از مواضع آنها طرفداري كنم . با صرف چندين ساعت صحبت با هر كدام از زوجين به تنهايي و بعد با هر دو و بعد با خانواده هايشان به اين نتيجه رسيدم كه خانواده پسر در نوعي توهم به سر مي برند كه چون پسر آماده ازدواج كم است و پسرشان پاك است و از زيبايي بهره اي دارد پس بايد هر نوع توقع نامعقولشان نيز از جانب خانواده دختر برآورده شود و آنها فقط شاكر باشند كه دامادي نصيبشان شده !

من روي دختر كار كردم و سعي كردم كه به او شخصيت بدهم و توانايي هايش را كشف كنم و به او كمك كنم كه بر ضعفهايش غلبه كند و با ديدي باز و نگاهي انساني به خودش تلاش كند تا زندگي مشتركش را حفظ كند . نتيجه اين كار من اين شد كه دختر خانم جواب اتهامات وارده بر خودش را بدهد و براي اولين بار بر عليه ظلمهايي كه به او شده بود و او لب باز نكرده بود ، اعتراض كند و خودش را به عنوان يك انسان مطرح كند نه فقط يك زن واجب التمكين و بخواهد همانگونه كه او براي زندگي اش فداكاري مي كند همسرش نيز مايه بگذارد !

پس من اين وسط تبديل شدم به كسي كه دختر را شورانده است و به او چيز ياد داده و تحريكش كرده و پرده هاي حيا را پاره كرده و تازه يادم رفته كه قرار است چه كسي حق مشاوره را پرداخت كند !!!

من يك ريال هم از هيچ كدام نگرفتم و اين تجربه را بدست آوردم كه هرگز براي آشنايان كاري انجام ندهم چون هر چه هم تلاش كنم حرفه اي باشم توقع آنها را كه طرفداري كردن است برآورده نخواهم كرد و جالب تر اينكه بايد حق را به كسي داد كه هزينه را تقبل مي كند !!!

برخي مكانها براي انجام بعضي مشاهدات بسيار جالب است و به خاطر موضوع واحدي كه در همه حاضران مشترك است نوعي همدلي لحظه اي اتفاق مي افتد به طوريكه افراد به راحتي از خصوصي ترين بخش زندگي شخصي شان حرف مي زنند و يكي از اين مكانها آزمايشگاه و سونوگرافي است .

دوستي دارم كه چندين سال است كه ازدواج كرده اما بچه دار نمي شود و انواع و اقسام راهها و دكترها را هم امتحان كرده ولي نتيجه نديده است . ديگر اميدش را براي موفقيت از دست داده بود اما با دلگرميهاي اطرافيان آخرين راه را هم امتحان كرد اما اعتماد به نفس كافي براي رفتن به آزمايشگاه و گرفتن جواب آزمايش را هم نداشت . پس با هم رفتيم و در صف انتظار نشستيم .

مورد جالبي كه من ديدم خانم بسيار جواني بود كه شايد 20 سال هم نداشت و دست دختربچه حدودا دو ساله اي را هم گرفته بود كه بسيار شيطنت مي كرد و لحظه اي آرام و قرار نداشت . زن جوان به شدت مضطرب بود و مرتب ناخنهايش را مي جويد و بيقرار جواب آزمايشش بود و با كسي هم حرف نمي زد . وقتي اسمش را خواندند بلند شد و دخترك را بغل كرد و پيش مسئول رفت و پاكت را گرفت و با دستهايي لرزان بازش كرد و نگاهي سريع به آن انداخت و ناگهان چنان گريه اي سر داد كه همه به طرفش برگشتند ! آنقدر حالش منقلب بود كه همانجا روي زمين نشست و بي توجه به كودكش كه به شدت ترسيده بود و بغض كرده بود، بناي گريه كردن را گذاشت و در همان حال به زمين و زمان هم فحش ميداد و مرتبا اجداد و مادر و پدر "ناصر " نامي را در گور مي لرزاند .پرستار كمكش كرد تا بلند شود و خانم مسني هم پيشش رفت و دلداري اش داد. موضوع اين بود كه اين خانم دوباره باردار شده بود و اين چيزي بود كه اصلا نمي خواست و شوهرش ناصر هم از آن مرداني بود كه هرگز با سقط جنين موافقت نمي كرد و...

گريه دوم آن روز آزمايشگاه مربوط به بغض چندين ساله دوست من بود كه آخرين اميدش براي داشتن فرزند هم به باد رفت .

در راه برگشت به خانه به بچه هايي فكر مي كردم كه بدون اينكه كسي بخواهد، به دنيا مي آيند و بچه هايي كه با سالها انتظار و معالجه ، هرگز بدنيا نمي آيند ....

مادربزرگم به بيماري پاركينسون مبتلاست . اين بيماري باعث تحليل تدريجي بدن ، خشكي و كرختي مدام و كند شدن عضله ها مي شود تا جايي كه فرد از انجام كوچكترين حركتي باز مي ماند.مادربزرگم براي روز سيزده فروردين مهمان من بود . براي گردش همراه با خانواده بيرون رفتيم . بعد از باران هوا بسيار دلپذير بود و شور و اشتياق مردم ديدني !

تصميم گرفتم با مادربزرگم دوري بزنيم براي همين راه افتاديم . ناگهان ديدم يك نفر از پشت سر صدا مي زند " حاج خانم وايسا ...وايسا ببينمت " وقتي سر برگرداندنم دخترميتلا به سندروم داون را ديدم كه با جثه اي بسيار درشت و صورتي كه پر از موهاي زائد سياه بود به طرفمان مي دويد ! بايد اعتراف كنم كه وحشت كردم . من اين نوع معلوليت ها را نمي شناسم ونمي دانم كه چه رفتاري دارند چون هم نوع بي آزارش را ديده ام و هم بعضي ها را كه حمله مي كنند و گاز مي گيرند . براي همين بدون اهميت دادن به صداي او ويلچر را تندتر هل دادم ولي او كوتاه نمي آمد و آنقدر دويد كه به من رسيد !

اول چند لحظه در چشمانم نگاه كرد و گفت : چرا صدات كردم واي نسادي ؟؟؟ من از ترس خشكم زده بود فقط لبخند احمقانه اي زدم. جلوي ويلچر روي زمين زانو زد و به مادربزرگم نگاه كرد با دستهاي بزرگش شروع به نوازش صورت مادربزرگم كرد و گفت : تو خوب ميشي ! درد كه نداري حاج خانم ؟ الهي كه زودتر خوب بشي و بري مكه ... من برات دعا مي كنم ... خدا شفات ميده ... چقدر هم نازو خوشگلي ... بذار بوست كنم ... و بعد صورتش را بوسيد ورو به من كرد و گفت : حالا ببرش !

من بي هيچ حرفي چرخ را هل دادم . احساس ترس همراه با شرمساري و دلسوزي داشتم و تا چند لحظه شوكه بودم البته هنوز هم مرتبا به اين اتفاق فكر مي كنم و آن روح پاكي كه در آن كالبد عقب افتاده از بسياري از ما انسانهاي سالم بسيارجلوتر بود !