از این پس ماهواره جیسون-2 که دقتی در ابعاد چهار سانتی متر در اندازه گیری دارد، به عنوان ابزار اصلی اندازه گیری شکل اقیانوس های جهان بکار گرفته خواهد شد.

اطلاعات به دست آمده توسط این ماهواره نه تنها میزان بالا آمدن سطح دریاها را مشخص خواهد کرد، بلکه چگونگی حرکت توده های عظیم آب در جهان را نیز آشکار می کند.

این اطلاعات در کمک به آژانس های هواشناسی و اندازه گیری شرایط جوی بسیار موثر خواهد بود.

این ماهواره کره زمین را در ساعت 7:45 صبح به وقت گرینویچ سوار بر یک موشک دلتا-2 از پایگاه هوایی واندنبرگ ترک کرد.

ماهواره جیسون-2 حاصل کار مشترک آژانس های فضایی فرانسه و آمریکا (CNES و ناسا) و سازمانهای درگیر در مطالعه شرایط جوی از مدار زمین در این دو کشور
(Noaa و Eumetsat) است.

کالبدشکافی اقیانوس ها

جیسون-2 هر 10 روز یکبار نقشه ای از 95 درصد اقیانوسهای عاری از یخ کره زمین تهیه می کند.

هرچند بسیاری فکر می کنند که این دریاها مسطح هستند اما "تپه ها" و "دره ها"ی متعددی در آنها وجود دارند که اختلاف ارتفاع بالاترین و پایین ترین نقاط به دو متر می رسد.

برای کارشناسان اقیانوس ها ارتفاع آب شاخصی کلیدی است.

همانطور که فشار هوای سطحی شرایط اتمسفر بالای آن سطح را مشخص می کند، ارتفاع اقیانوس هم جزئیات رفتار آب در نقاط مختلف را آشکار می سازد.

این اطلاعات شاخص هایی درباره درجه حرارت آب و شوری آن به دست می دهند که وقتی با اطلاعات مربوط به جاذبه زمین در نقاط مختلف ترکیب شود، می تواند جهت جریان آب و سرعت آن را مشخص کند.

همچنین اقیانوس ها مقادیر عمده ای حرارت تولید شده توسط خورشید را جذب می کنند، که نحوه حرکت این انرژی در اطراف جهان توسط جریانهای آبی و تعامل آن با اتمسفر در ایجاد و تغییر شرایط جوی نقاط مختلف تاثیر دارد.

میکائیل راتنبورگ مدیر عملیات Eumetsat اقیانوس ها را "حافظه بلند مدت شرایط جوی" توصیف کرد و گفت: "برای درک شرایط جوی و برای کسب توانایی پیش بینی تغییرات اتمسفر در طی چند ماه، چند سال یا چند دهه،باید بتوانید شرایط اقیانوس ها را درک کنید."

پرچمدار جدید

پرتاب جیسون-2 درواقع محله ای جدید از برنامه ای است که از سال 1992 با هدف کسب اطلاعات مرجع جهان از ارتفاع اقیانوس ها آغاز شد و در سال 2001 با پرتاب جیسون-1 ادامه یافت.

هرچند سفینه های فضایی دیگر می توانند اطلاعاتی مشابه به دست بیاورند، اما دقت هیچکدام به ماهواره های جیسون نمی رسد که دیگر اطلاعات با حاصل کار آنها سنجیده و تنظیم خواهد شد.

جزء اصلی این ماهواره یک ارتفاع سنج الکترونیکی به نام "پوزیدون 3" است که از زمان رفت و برگشت امواج مایکروویو ارسال شده به سطح دریاها، ارتفاع آب را اندازه گیری می کند.

همچنین از روی این سیگنال می توان ارتفاع امواج و سرعت باد سطحی را نیز سنجید.

فرانسوا پاریزو، مدیر پروژه جیسون-2 در موسسه Eumetsat می گوید: "امیدواریم [با تکامل ادوات این ماهواره] بتوانیم در مورد نواحی اطراف ساحل و آبهای رودخانه ها هم اندازه گیری بهتری انجام دهیم."

این مسئله به ویژه در پیش بینی طوفان مفید خواهد بود؛ از آنجا که گرداب های کوچک به ایجاد طوفان دامن میزنند و جیسون می تواند به سرعت بالا آمدن سطح آب را ثبت کند.

مصارف دیگر

بجز تحولات جوی، صنایع می توانند با استفاده از این ماهواره دریابند که چه زمانی شرایط برای حفاری زیر دریا یا نصب کابل های مخابراتی مناسب تر است.

همچنین علاوه بر مطالعه نحوه پخش شدن آلودگی ها، این ماهواره می تواند به زیست شناسان دریایی کمک کند با مشخص کردن نقاطی که برای غذاخوردن یا تولید مثل مناسب ترند، نهنگ ها را ردیابی کنند.

یکی از مهمترین استفاده های جیسون-2، ناوبری دریایی است.

با بالا رفتن قیمت سوخت، اهمیت صرفه جویی در مصرف سوخت برای شرکتهای کشتیرانی دوچندان می شود و با آگاهی از جریانهای دریایی می توان مسیرهایی را انتخاب کرد که در آن سرعت حرکت کشتی بیشتر شده و سوخت کمتری مصرف شود.

فیلیپه اسکودیر، یک کارشناس اقیانوس نگاری از فضا در فرانسه میزان صرفه جویی را "تا 5 درصد" ارزیابی می کند.

منبع : BBC Persian

این سازمان لابی گر، اتحادیه روابط عمومی آمریکایی های ایرانی تبار (پایا - PAAIA) نام دارد و در واشنگتن دی سی، پایتخت آمریکا، مستقر شده است.

یکی از اعضای هیات مدیره پایا فیروز نادری از متخصصان ارشد آژانس فضایی آمریکا (ناسا) است که هم اکنون در آزمایشگاه جت پروپولشن ناسا فعالیت دارد.

رودابه بختیار هم که در گذشته به عنوان مجری و خبرنگار برای شبکه های تلویزیونی سی ان ان و فاکس نیوز کار می کرد مسئول روابط عمومی پایاست.

بابک حقوقی مدیر کل پایا تاکید دارد که این گروه لابی به طور منسجم و سازمان یافته بر پیشبرد منافع جامعه ایرانیان در آمریکا تمرکز خواهد کرد.

اداره آمار آمریکا جمعیت آمریکایی های ایرانی تبار را حدود ۳۴۰ هزار نفر اعلام کرده است، اما بسیاری این رقم را اشتباه و تعداد اعضای جامعه ایرانی آمریکا را خیلی بیشتر از آن چه که رسما اعلام شده می دانند.

جامعه بدون لابی

خیابان K در منطقه شمالغرب پایتخت آمریکا به خیابان لابی گرها شهرت دارد.

هزاران سازمان لابی حرفه ای در این خیابان یا نقاط دیگر پایتخت آمریکا برای پیشبرد منافع اتحادیه های صنفی، شرکت ها، صنایع، دولت های خارجی، یا گروه های قومی خاص فعالیت دارند.

در میان این گروه ها لابی اسرائیل، ارمنی ها و کوبایی ها به خاطر انسجام و نفوذ بالایشان شهرت دارند.

اما جامعه ایرانیان آمریکا با وجود پیشرفت هایی که در عرصه های علمی و اقتصادی داشته، تاکنون سازمان لابی جدی نداشته که بتواند به طور سازمان یافته از منافع این جامعه حمایت کند.

بابک حقوقی در مصاحبه با دفتر بی بی سی فارسی در واشنگتن تاکید کرد که پایا به همین خاطر تشکیل شده است: "اگرچه فرض ما این است که حدود یک میلیون ایرانی در آمریکا مقیم هستند، ولی ما در سطحی بالا و همه گیر متشکل نیستیم. به نظر ما خیلی مهم است که در وهله اول این تشکل را ایجاد بکنیم."

پایا می گوید که برای تقویت وجهه عمومی جامعه ایرانی در آمریکا تلاش خواهد کرد. این گروه در نظر دارد ضمن منسجم کردن ایرانیان در آمریکا، دستاوردها و موفقیت های آن ها را به مردم آمریکا بشناساند و جامعه ایرانی را در عرصه سیاسی آمریکا از نفوذ بیشتری برخوردار کند.

گروه های دیگر

پایا شاید اولین گروه لابی حرفه ای باشد که هدفش را پیشبرد منافع کل جامعه ایرانی در آمریکا عنوان می کند اما اولین سازمان غیر دولتی در این عرصه نیست.

شورای ملی ایرانیان ساکن آمریکا (نیاک - NIAC) که از سال ۲۰۰۲ میلادی در واشنگتن فعالیت داشته نیز هدف خود را پیشبرد منافع مدنی فرهنگی و سیاسی جامعه ایرانیان آمریکا اعلام کرده است.

این گروه برخلاف سازمان تازه تاسیس پایا یک گروه لابی حرفه ای نیست. نیاک در دو سال اخیر بخش قابل ملاحظه ای از فعالیت هایش را بر سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران متمرکز کرده است.

تریتا پارسی مدیر کل نیاک می گوید از زمانی که خطر جنگ بین ایران و آمریکا بالا گرفته سازمان وی تصمیم گرفت که در این زمینه فعالیت کند تا بین ایران و آمریکا جنگ در نگیرد. این رخداد به گفته وی به نفع جامعه ایرانیان در آمریکا نخواهد بود.

نیاک در زمینه سیاست خارجی از گفتگوی دولت های ایران و آمریکا حمایت می کند، اما از جانب طرفداران تغییر حکومت ایران به جانبداری از جمهوری اسلامی متهم شده است. مدیر کل نیاک این اتهام را بی اساس می خواند و آن را رد می کند.

آقای پارسی می گوید: "متاسفانه این روزها هر کسی که در محیط سیاسی آمریکا از دیپلماسی طرفداری کند، محافظه کارهای آمریکا به دنبالش می آیند تا او را ترور شخصیتی کنند."

پرهیز از جنجال

مساله جنجالی و اختلاف برانگیز توسل به دیپلماسی یا گزینه نظامی آمریکا در قبال ایران موضوعی نیست که گروه لابی تازه تاسیس (پایا) چندان علاقه ای به آن داشته باشد. این امر یکی از وجوه اصلی تمایز این گروه از دیگر گروه های ایرانی فعال در عرصه های سیاسی است.

مدیر کل پایا در تشریح خط مشی گروه خود می گوید: "ما سازمانی نیستیم که تمرکز یا حتی تخصصمان در رابطه با سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران یا روابط آمریکا و ایران باشد. ما وارد مقوله آینده ایران نمی شویم."

از جلمه موضوع های مورد نظر پایا دفاع از حقوق مدنی ایرانیان در آمریکا و جلوگیری از اعمال تبعیض علیه آن هاست.

این گروه همچنین می گوید که به احتمال زیاد به پیامد تحریم های دولت آمریکا علیه ایران برای جامعه ایرانی در آمریکا توجه نشان خواهد داد.

منبع : BBC Persian

ماموریت اصلی این دو فضانورد، جایگزین کردن یک مخزن خالی نیتروژن بود که برای خنک کردن ایستگاه بین المللی فضایی (آی اس اس) مورد استفاده قرار می گیرد.

بخشی دیگر از ماموریت آن ها، کار در آزمایشگاه جدید فضایی بود که توسط ژاپن و با هزینه ای بالغ بر یک میلیادر دلار ساخته شده است.

شاتل دیسکاوری مرکز فضایی کندی در ایالت فلوریدای آمریکا را برای یک ماموریت ۱۴ روزه در ایستگاه بین المللی فضایی ترک کرده است.

این فضاپیما و هفت خدمه آن پمپ جدیدی را هم برای تعمیر توالت این ایستگاه فضایی همراه دارند.

این سومین ماموریت فضایی در سال ۲۰۰۸ محسوب می شود.

از کار افتادن توالت این ایستگاه فضایی موجب شد که هر بار دو فضانورد ده دقیقه صرف کنند تا بتوانند آبریز آن را بکار اندازند.

پمپ یاد شده به سرعت از روسیه تهیه و برای انتقال به آی اس اس به مرکز فضایی کندی آورده شد.

یک مخزن سوختی جدید برای این فضاپیما ساخته شد.

بدنبال فاجعه فضای پیمای کلمبیا تغییراتی در نحوه ساخت این مخزن سوختی داده شده تا از تکرار این حادثه جلوگیری شود.

اداره تحقیقات فضایی آمریکا (ناسا) ماموریت اخیر دیسکاوری را در نوع خود یکی از پیچیده ترین توصیف کرده است.

ماموریت اصلی این سفر نصب سیلندر ۱۱ متری موسوم به جی پی ام است.

این سیلندر آنقدر بزرگ است که تجهیزات مورد نیاز آن بطور جداگانه و در یک ماموریت فضایی دیگر ارسال شد.

ناسا امیدوار است که تا پیش از پایان سال جاری دو ماموریت فضایی دیگر نیز به انجام برساند.

ماموریت بعدی بر عهده فضاپیمای آتلانتیس خواهد بود که شامل تعمیر و نوسازی سیستم های تلسکوپ فضایی هابل است.

نه ماموریت دیگر فضایی برای تکمیل آی اس اس درپیش است.

منبع : BBC Persian

---

مشترک خوراک بامدادی شوید
کامل
فقط مطالب
فقط لینکدونی

این شخصیت که Buzz Lightyear نام دارد اولین بار در کارتون Toy Story ایفای نقش کرد.

وی اکنون در پروژه ای از ناسا که Buzz Lightyear in Orbit نام دارد مشارکت کرده است.

این پروژه یک بازی است که از طرف کلوپ کودکان ناسا طراحی شده.

ناسا معتقد است که این بازی بر علاقه کودکان در باره فضا تاثیر زیادی خواهد گذاشت.

برای اطلاعات بیشتر و بازی  میتوانید به این سایت ناسا سر بزنید.

فونیکس چیست؟
کاوشگر مریخ نشین فونیکس برای پژوهش در مورد وجود آب و محیط قابل زیست برای میکروارگانیسم ها بر روی سیاره مریخ ساخته است. فونیکس در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۳۸۶ (۴ اوت ۲۰۰۷) به فضا پرتاب شد و ساعت 4:23 بامداد دوشنبه 6 خرداد 1387، مریخ نشین فونیکس با موفقیت بر سطح سیاره سرخ فرود آمد.

برنامه کاوشگر فینیکس توسط آزمایشگاه مطالعات ماه و سیارات در دانشگاه آریزونا پیشنهاد شده و مدیریت می‌شود. سازمان ناسا بر انجام عملیات نظارت می‌کند، و کشورهای آلمان، بریتانیا، دانمارک، کانادا و سوئیس در این برنامه مشارکت می‌کنند. هزینه ماموریت اکتشافی فینیکس بالغ بر ۳۸۶ میلیون دلار است.
فونیکس بر خلاف ماموریت های قبلی همچون روح و فرصت به جای حرکت در میان دشت ها یا دره ها ، در جای خود ثابت می ماند . در این ماموریت فونیکس با حفاری به عمق سنگ ها و یخ های قطب شمال مریخ نفوذ می کند تا به طور مستقیم آنها را بررسی کند . این بررسی به دانشمندان کمک خواهد کرد تا تاریخچه آب در این سیاره را بهتر بشناسند ، دانشمندان امیدوارند به کمک این ماموریت به آثاری از حیات میکروبی باقیمانده از گذشته دست پیدا کنند و یا احتمال ذوب شدن یخ ها در دوره های مشخص را بدست بیاورند .
ماموریت کاوشگر فونیکس برای ۹۰ روز مریخی (حدود ۹۲ روز زمینی) طراحی شده است. دانشمندان امیدوارند که فونیکس بتواند تا آغاز فصل زمستان در قطب شمال مریخ به کار ادامه دهد تا تشکیل لایه‌های یخ در آن منطقه را مورد مطالعه و بررسی قرار دهد. در طول زمستان حدود یک متر دی‌اکسید کربن جامد (یخ خشک) در منطقه قطبی مریخ تشکیل می‌شود و بعید است فونیکس بتواند در برابر آب و هوای خشن زمستانی جان سالم بدر برد.برای فرود فونیکس در روز ۲۵ مه، سه کاوشگر فعلی در مدار مریخ یعنی مدارگرد شناسایی مریخ، مارس اکسپرس و ۲۰۰۱ مارس اودیسه، به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده‌اند که ورود فونیکس به اتمسفر مریخ و فرود آن را زیر نظر داشته باشند. اطلاعات ثبت شده از نحوه ورود و فرود فینیکس برای بهبود طراحی کاوشگرهای آینده بکار خواهد رفت.
فونیکس نخستین نمونه از مجموعه برنامه‌های اکتشافی کوچک ناسا برای کاوش سیاره سرخ است. طرح فونیکس متعلق به دانشگاه آریزونا است، و در اوت ۲۰۰۳ پس از دو سال رقابت بین گروه‌های مختلف و انجام بررسی‌های فنی توسط ناسا به عنوان طرح برتر برگزیده شد.

بسیاری از سامانه‌ها و ابزارهای بکار رفته در فونیکس در حقیقت برای ماموریت‌های لغو شده و ناموفق پیشین طراحی و ساخته شده بودند. استفاده از آنها در این کاوشگر هزینه و زمان مورد نیاز برای تکمیل برنامه را بطور قابل ملاحظه‌ای کاهش داد. نام «سیمرغ» هم به همین علت برای کاوشگر انتخاب شد: سیمرغ پرنده‌ای افسانه‌ای است که از خاکستر خویش دوباره زاده شده است.
پس از تایید نهایی ناسا در تاریخ ۱۲ خرداد ۱۳۸۴ (۲ ژوئن ۲۰۰۵)، برنامه ساخت و آماده‌سازی فونیکس آغاز شد. پیشبرد و توسعه برنامه فونیکس با همکاری سه عامل زیر انجام می‌شود:

• ریاست برنامه: دانشگاه آریزونا
• مدیریت پروژه: آزمایشگاه پیشرانه جت (زیرمجموعه ناسا)
• مدیریت سامانه‌های پرواز فضایی: شرکت سامانه‌های فضایی لاکهید مارتین
• مشارکت در پروژه: سازمان‌ها و دانشگاه‌هایی از آلمان، بریتانیا، دانمارک، کانادا، و سوئیس

فونیکس به گونه‌ای طراحی شده است که هنگام فرود از موتورهای موشکی برای ترمز و کاهش سرعت استفاده کند، و از این لحاظ به کاوشگرهای وایکینگ که در دهه ۱۹۷۰ به مریخ فرستاده شدند شباهت دارد. البته یکی از دانشمندان دانشگاه واشنگتن در گزارشی در سال ۲۰۰۷ استفاده از موتورهای ترمز برای فرود فضاپیما را نامناسب خواند، زیرا به اعتقاد وی گازهای داغ و سمی متساعد شده از موتورهای ترمز، میکروارگانیسم ها را —در صورت وجود در منطقه فرود— از میان می‌برد و در نتیجه جستجو برای آثار حیات در آن ناحیه را به امری بیهوده تبدیل خواهد کرد. این گزارش تنها مدت کوتاهی پیش از پرتاب فونیکس منتشر شد و دیگر زمان کافی برای اعمال تغییرات بنیادی در طراحی فضاپیما وجود نداشت. در حال حاضر دو تیم در دانشگاه‌های میشیگان و تافتز برای بررسی رفتار و اثرات موتورهای ترمز در منطقه فرود فضاپیما مشغول پژوهش هستند.
هنگامی که فونیکس به سلامت بر روی مریخ فرود آمد 30 دقیق صبر می کند تا گرد و غبار بوجود آمده در اثر فرود محو شود سپس دو صفحه خورشیدی مدور خود را باز می کند و بعد از آن دیگر ابزار های خود نظیر بازوی روباتیک ، دکل کوچک هواشناسی و دوربین خود را فعال خواهد کرد .
هنگامی که این مریخ نشین صفحات خورشیدی خود را باز کند 5.5 متر پهنا و 1.5 متر طول خواهد داشت ، بازوی روباتیک آن 2.3 متر طول دارد و به مریخ نشین این امکان را می دهد تا محیط اطرافش را به راحتی بررسی کند این بازو قادر است یخ های مریخ را تا چند اینچ حفاری کند و از لایه سطحی یخ ها عبور کرده به یخ ها ی عمیق تر و مدفون شده در زیر سطح سیاره دست یابد و همچینن قادر است مقداری از خاک سطح مریخ را به عنوان نمونه وارد آزمایشگاه کوچکی کند که در بدنه مریخ نشین طراحی شده . در این آزمایشگاه بوسیله حرارت به این نمونه ها می توان به مواردی مثل آب و همچنین کربن ها ی سازنده ی بلوک های حیات دست یافت . دکل کوچک هواشناسی ققنوس نیز می تواند به بررسی جو سیاره بپردازد و میزان آب و غبار موجود در اتمسفر محل فرود را مورد بررسی دهد . و در طی دوره ی 3 ماهه فعالیت مریخ نشین وضعیت جو سیاره در بهار و تابستان مریخی نیز تحلیل خواهد شد .

اولین تصاویر فرستاده شده توسط فونيکس

منبع:نجوم نیوز و پارس اسکای

ناسا این غول بزرگ تحقیقات فضایی ؛ در تازه ترین حرکت خود برای جشن گرفتن زیبایی سیاره زمین در روز زمین , برترین تصاویر گرفته شده توسط فضانوردان ایستگاه بین المللی را منتشر نمود .

تصویر زیر نمایش یه فوران از کوه آتشفشانی جزیره آلوشن در ایالت اوهایو امریکا (مجموعه ای از 300 کوه آتشفشانی در اقیانوس شمالی - همون طور که در نقشه ی برگرفته از ویکی با نقطه قرمز , براتون نمایش دادم ) است که در سال 2006 گرفته شده است. حقیقتا زیباست .

فعندما كان في مقتبل أربعيناته، انتقل الى دراسة الفيزياء البيولوجية، بعد أن مارس الطب لفترة ليست بالقصيرة.

وحينها، صنع بضعة أجهزة مهمة، وخصوصاً تلك التي تستعمل تقنية التحليل الضوئي «كروماتوغرافي» Chromatography للتعرّف الى تركيبة المواد المختلفة. وسرعان ما استقطبت تلك الأجهزة اهتمام «وكالة الفضاء والطيران الأميركي» (ناسا)، التي كانت تخوض «معركة» استكشاف كوكب المريخ. وفي عام 1961، استدعت الوكالة الأميركية لوفلوك، وألحقته بفريق «مختبر الدفع النفّاث» في «باسادينا» بولاية كاليفورنيا، لكي يعمل على تكييف هذه الأجهزة مع شروط عمل المركبات في الفضاء الكوني.

وسرعان ما بدأ ذلك البريطاني بالتدخل في ما لا يعنيه. «أبلغت علماء البيولوجيا أنّ تجاربهم كانت سخيفة، فهي ترى ضمناً أنّ الحياة على المريخ شبيهة بالحياة في صحراء كاليفورنيا»! ووجد لوفلوك نفسه مُطالباً بتفسير استخفافه بالآخرين بطريقة علمية مقنعة، تحت طائلة الطرد من «ناسا».

حثّ لوفلوك عقله على العمل بأقصى سرعة. واندفعت الى ذهنه فكرة تقول إن الظاهرة الحيّة التي تشمل النبات والحيوان والانسان، لها صفات مُحدّدة تنعكس في المحيط الذي تعيش فيه.

وزعم إمكان الحصول على دلائل في الغلاف الجوي عن وجود كائنات تتغذى منه وترمي فضلاتها فيه. يصح ذلك بالنسبة الى الأرض، كما لأي كوكب يحتضن ظواهر حيّة. فمثلاً، من المستطاع تحليل التركيبة الكيميائية للجو في المريخ؛ عبر تحليل الضوء الآتي منه، للإجابة عن سؤال مثل احتمال وجود حياة ما عليه، ومن دون الاضطرار الى السفر اليه. ويعني ذلك امكان الإجابة عن سؤال الحياة على المريخ بواسطة تلسكوب مزود بآلة للتحليل الطيفي لضوء الصادر من الكوكب الأحمر! واستطراداً، فإن التسليم بهذه النظرية يستوجب تغيير برنامج اكتشاف المريخ.

وأبدى جمع من علماء «الناسا» اعتراضهم. وطُلب من الرجل أن يعود إلى آلاته. لكن سرعان ما نال...حريته. فما أهمية وكالة «ناسا»، طالما أن لوفلوك وجد الخيط الذي لن يتخلى عنه. وفي عام 1965، نشر في مجلة «نايتشر» Nature مقالاً عن استشعار علامات الحياة على المريخ من بُعد.

وبعد سنتيْن، نشر خلاصة لنتائج دراسته حول الموضوع المريخي، وبالاعتماد على الطريقة المُشار إليها أعلاه، وأرفقها بمقارنة مع الأرض. (أنظر الكادر: ماذا تعرف عن... الأرض؟). وبدت آراؤه متفرّدة الى حدّ الغرابة. وارتكز في تحليله أيضاً الى المبدأ الثاني من الديناميكيا الحرارية الذي يقول إنّ المادة تميل نحو الفوضى باطراد، ما يتعارض مع الطابع المُنظّم للحياة وظواهرها.

«قُلت إن كوكب المريخ قريب من التوازن الكيميائي، بأثر من سيطرة ثاني أوكسيد الكربون ( وهو غاز في غاية الاستقرار) بنسبة 95 في المئة عليه. في المقابل، تبدو الأرض مُضطربة في تركيبها الكيميائي. ولا يتوافر في هوائها سوى القليل من ثاني أوكسيد الكاربون، مع الكثير من الأوكسيجين والميثان وغيره من الغازات الأقل استقراراً».

واندفع لوفلوك ليستنتج بقسوة أن الحياة هي التي تجدد باستمرار تركيب الغلاف الجوي، ما يبعد الأرض عن التوازن الكماوي الملحوظ على كوكبي المريخ والزهرة، اللذين يفتقدان للحياة!

إذن، فأبسط وصف للأرض هو انها كائن حي! إنّ لوفلوك الذي أراد في شبابه ان يصبح طبيباً، عثر في نهاية المطاف على «مريض» غير متوقع: الكوكب الأزرق.

وكذلك لاحظ أن الغلاف الجوي للأرض هو الحافظ على توازن ملحوظ على مرّ الزمان، كحال الدم في الإنسان. وكذلك الأمر بالنسبة إلى حرارة كوكبنا، التي بقيت مستقرة عبر ملايين السنين، على رغم التغيرات الطارئة على محيطها. ويُطلق على هذه الميزة اسم «ثبات الحرارة»، كحال البشر والحيوانات اللبونة مثلاً. وفي خطوة أُخرى، لاحظ لوفلوك أنّ حرارة الأرض وتركيبتها مستقرة عند مستويات تُعتبر «مثالية»، أي انها تلائم الظاهرة الحيّة، فكأن الحياة هي «الغاية» من هذين الأمرين. ومثلاً، لو احتوى الهواء على ضعفي كمية الأوكسجين، فإنه يتسبب باندلاع حرائق هائلة. وكذلك، فلو نقصت تلك الكمية عينها الى النصف، فقد تنقرض الكثير من الأنواع الحيّة.

وفي عام 1979 بعد مقالات عدّة أحدثت ضجةّ في أوساط القراء، لخّص لوفلوك فكرته الأساسية في كتابٍ بات مرجعاً: «الأرض كائن حي: نظرية غايا»*. ويرد فيه تشبيه الكوكب بنسيج ضخم من الكائنات الحية والوسط المعدني، أي جسم كبير يتميز بمحافظته على الوضع الأنسب للحياة من خلال آليات التفاعل بين مكوّناته المختلفة.

أثارت نظرية «غايا» فضول علماء كُثُر، من اختصاصات متنوعة. ذلك أنها تعتبر الأرض نظاماً تتفاعل أجزاؤه كلها، ما يفرض تنسيق جهود علماء البيولوجيا واختصاصيي القشرة الأرضية والجيولوجيا والمحيطات والمحيط الهوائي وغيرهم، في العمل على تسريع عجلة سير هذا النظام. ومع زيادة التنبّه الى ظاهرة ارتفاع حرارة الأرض، عادت نظرية «غايا» للتألق مُجدّداً.

ولكن البعض أبدى حساسية حيال اسمها المستوحى من الأساطير، وكذلك سياقها الذي يُذكّر بفلسفة أرسطو القديمة عن «العلة الغائية» باعتبارها جزءاً من العلل الأربعة الأساسية في تفسير الكون. ومن الواضح أن نظرية «غايا» تتضارب أيضاً مع مقولات تشارلز داروين عن «النشوء والارتقاء»، التي لم تنظر الى المحيط الحيوي للكائنات الحيّة باعتباره جزءاً من ظواهر الحياة على الأرض.

ويرى العجوز لوفلوك أنّ بعض علماء البيولوجيا أظهروا عدوانية مفرطة حيال نظريته عن الأرض ككائن حي. «انهم يتهجمون بواسطة أسلحتهم الدينية الخاصة، كما لو كان كتاب «أصل الكائنات» لداروين النسخة الجديدة عن الكتاب المقدس... ليس لدي شيء ضد الداروينية؛ بل انّ نظريتي تحمل شقاً داروينياً، إنما تتعدى هذا الشق لتنتقل إلى مستوى أعلى. يُشبه الأمر القول إن نظرية النسبية تخطت قوانين نيوتن في الفيزياء».

ولا يتردّد في الإشارة الى أن الحديث على «حياة» الأرض هو محض استعارة. «لا تحيا الأرض كالناس أو النبات أو الجراثيم... أرى أنّ تعريف الحياة كما يراها علماء الأحياء محدودة للغاية. فلا تفتقر «غايا» سوى إلى عنصر التكاثر»!

لم يأخذ لوفلوك بالنصيحة التي أُسديت إليه بتسمية مقولاته «النظرية البيو-جيو-كيمياوية». ويرفض هذا الطبيب بإصرار أن يلطّف نبرة كتاباته، متشاجراً من دون توقف مع أعدائه الكثر. وأدى ذلك أيضاً الى تتويجه ملكاً على عرش العلماء المستقلين الذين يعملون بعيداً من المؤسسات الكبرى، ويكرسون فكرهم كله للدفاع عن نظريتهم واغنائها. فقد أصدر 200 مقالة، نُشر 30 منها في مجلة «نايتشر». وكذلك توصّل، مثلاً، إلى اكتشاف مادة «دايمثايل سالفيد» Dimethylsulphide والرذاذ الذي ينبعث من الطحالب فتبرّد الجو، ما يشكل مثالاً على صحة «غايا»؛ بمعنى أنه إذا ارتفعت الحرارة، تنتشر الطحالب وتنتج المزيد من ذلك الرذاذ، فيبرّد الجو.

ونظراً إلى خلافه مع معظم المؤسسات العلمية، استطاع لوفلوك أن يلجأ إلى عائلة جديدة كانت تمدّ له يدها باستمرار: تيار البيئة. ففي السبعينات من القرن الماضي، أصبح علماء البيئة من أشد المعجبين به وباستعارة «غايا». ولا يتردّد في التصريح عن انتمائه إلى أنصار البيئة، ولكنه، في الوقت نفسه منفتح إلى أقصى درجة على التكنولوجيا. لا شكّ أنه يعارض التلوث وتدخل الإنسان في نشاط «غايا» الطبيعي، إلاّ انّ ذلك لا يمنعه من دعم البديل النووي في الطاقة، على سبيل المثال، كجزء من الجهود الرامية لعلاج مسألة الاحتباس الحراري. ويروي بمزاحٍ هذه القصة: «يزورني العديد من أنصار «حزب الخضر» الفرنسيين الذين يمتدحون مزايا القطار المغناطيسي السريع جداً «تي جي في» TGV. فأقول لهم: انتم على حق، إنه رائع... ولكن اتعلمون أنّ هذا القطار يُعدّ من وسائل النقل النووية؟ فيصيحون محتجين بأعلى صوتهم؛ وأُصرّ على القول لهم بأنها الحقيقة. فغالباً ما ينتمي هؤلاء الخضر إلى طبقة المتمدنين الميسورين، المليئين بالنيات الحسنة إنما العاجزون عن فهم العلم اوالواقع».

المصدر: الحياة

* - جايا: هو الاسم الرمزي لروح الأرض حسب الأساطير ويمكنك مشاهدة فيلم فاينال فانتازي الثلاثي الأبعاد والذي يتناول هذا الموضوع بالضبط.

چينی‌هايی كه در خارج از سرزمين اجدادی خود سكونت كردند، اين دانش را با خود به خارج از چين بردند و آن را در ساير كشورها رواج دادند. در دنيای امروز هنگ كنگ نمونه خوبی برای فنگ شويی است. در ابتدای قرن گذشته، هنگ كنگ سرزمينی صخره‌ای و بی‌فايده بود. كسانی كه در آنجا شروع به كار و سكونت كردند، اين ناحيه را براساس اصول و مبانی فنگ شويی بنا كردند. نتيجه اين سبك كار، سازندگی بی‌نظير در اين منطقه است و ساكنين هنگ‌كنگ از رونق فوق‌العاده آن بهره مند هستند.

امروزه فنگ شويی در دسترس همه قراردارد و هركسی می‌تواند به فراخور آنچه در اختيار دارد از اين دانش بهره ببرد. علاوه براين زندگی جديد شهری و شكل گسترش ساختمان‌ها در آن نوع جديدی از فنگ شويی را برای جامعه به ارمغان آورده است. فنگ شويی مدرن امروزی دارای شاخه های مختلفی است. بخشی از فنگ شويی به محل زندگی و خانه ها مربوط می شود و بخش مهم ديگر آن فنگ شويی تجاری است. اين قسمت فنگ شويی اصلاحات مربوط به بناهای تجاری و فروشگاه ها را شامل می شود. فنگ شويی دارای دستوراتی برای لباس پوشيدن و آرايش کردن (با الهام از عناصر طبيعت)، جهت های مناسب برای خوابيدن و زير مجموعه های فراوانی مانند اينها است.

معنای عبارت فنگ شويی، باد و آب است. شاید اين ترجمه چيز زيادی را بدست ندهد ولی در ديد چينی باد و آب پايه اصلی ساخت محيط اطراف ما هستند. در فنگ شويی اين اعتقاد وجود دارد كه كيفيت انرژی های محل كار يا زندگی افراد در سرنوشت و سلامت آنها دارای تاثير فراوان است. در واقع فنگ شويی دانش انتخاب محيطی زنده است كه در آن عناصر و انرژی‌های سازنده فضا باهم در تعادل باشند. نتيجه اين هماهنگی و تعادل در اجزاء سازنده محيط، بهره مندی ساكنين از زندگی خوب و موفق است.

درباره تاريخ فنگ شويی نظرات مختلفی وجود دارد. يكی از اين نظريه‌ها به دورانی برمی‌گردد كه زندگی در اطراف رودخانه لو در چين باستان رشد زيادی پيدا كرده بود. در آن زمان، طغيان مكرر رودخانه باعث بروز خسارت‌های زياد به محصولات كشاورزی می‌شد. در همين دوره مردی به نام فو-هسی با اجرای اصلاحاتی در مسير رودخانه برای هميشه به اين طغيان‌های مخرب پايان داد. او بعد از مدتی امپراطور منطقه شد و به امور سازنده خود ادامه داد. بسياری، او را پايه گذار فنگ شويی می‌دانند.

نميدونم از اينا خوشتون مياد يا نه.

محققین ناسا با توجه به اینکه قاره های واقع در کره زمین با سرعتی آرام در حال حرکت هستند.از روی حرکت قاره ها وبا  استفاده از مدلسازی کامپیوتری شکل آینده کره زمین را برای 250 میلیون سال بعد این گونه طراحی کرده اند.

'سیاره' تازه (راست) در نزدیکی یک ستاره نسبتا جوان مشاهده می شود

سایر پژوهشگران در گذشته ادعاهای مشابهی را مطرح کرده اند اما برخی دانشمندان به این ادعاها بدبین هستند و می گویند که این عکس ها تنها نشان دهنده اشیایی است که از نقطه نظر زمینی ها با ستاره مورد نظر در یک امتداد قرار گرفته است، نه اینکه دور آن بگردد.

اما تیم تحت سرپرستی رالف نوهاسر طی مقاله ای در نشریه "نجوم و اخترفیزیک" می گویند اطمینان زیادی دارند شیئی که در مجاورت "جی کیو لوپ" مشاهده کرده اند یک سیاره است.

"جی کیو لوپ" در فاصله 400 سال نوری زمین، در ناحیه ای که ستارگان تازه در آن متولد می شوند، قرار دارد.

منجمان می گویند از سال 1999 تاکنون سرگرم رصد و بررسی این "سیاره" بوده اند.

تیم محققان برای مطالعات خود از عکس های رصدخانه جنوبی اروپایی موسوم به "وی ال تی" در شیلی، تلسکوپ فضایی هابل و تلسکوپ ژاپنی سوبارو در هاوایی استفاده کرده اند.

جوان بودن این منظومه باعث شده است سیاره نسبتا داغ باشد. این مساله به تیم محققان کمک کرد سیاره را در نور خیره کننده ستاره ردیابی کنند.

این سیاره از ستاره مرکزی فاصله زیادی دارد که تقریبا 100 برابر فاصله زمین از خورشید است. این مساله نیز به محققان کمک کرد بتوانند نور دو شیء را از یکدیگر تفکیک کنند.

منجمان طی یک دهه گذشته در حدود 130 سیاره خارجی را ردیابی کرده اند، که وجود آنها نه به طور مستقیم، بلکه از "تکان هایی" که با اعمال جاذبه در ستاره مرکزی ایجاد می کنند استنباط شده است.

محدودیت های فنی و ضعف تکنولوژی، رویت سیارات خارجی به صورت مستقیم را بسیار دشوار می سازد.

اما انتظار می رود با پرتاب نسل بعدی تلسکوپ های فضایی در دهه آینده امکان مشاهده مستقیم آنها فراهم شود.

برخی از دانشمندان این مساله را که شیء مجاور "جی کیو لوپ" یک سیاره است زیر سوال برده اند.

پرفسور مارک مک کاگرین از دانشگاه اکستر در بریتانیا گفت او در مورد جرم این شیء، که به اقرار تیم محققان ممکن است تا 42 برابر مشتری باشد، نگرانی هایی دارد.

وی گفت: "تقریبا کلیه مدل های نظری جرم این شیء را چیزی میان 15 تا 40 برابر مشتری رقم می زند. بنابراین احتمال غالب این است که یک کوتوله قهوه ای (یک ستاره سوخته) باشد نه یک سیاره."

منجمان اروپایی درحالی خبر از تهیه عکس مستقیم از یک سیاره خارجی می دهند که در حدود دو هفته قبل دو تیم از ستاره شناسان گفتند برای نخستین بار نور اشیایی را در خارج از منظومه شمسی ردیابی کرده اند که به اعتقاد بسیاری متعلق به سیاراتی است که حول سایر ستارگان می گردند.

آن دستاورد جامعه علمی را شدیدا به هیجان آورده و در مطبوعات علمی انعکاس گسترده یافت.

خوشه کمان ها در نزدیکی مرکز راه شیری قرار دارد

عمر این ستارگان، با جرمی احتمالا 130 برابر خورشید، بسیار کوتاه است.

نوری را که خورشید در یک سال ساطع می کند این ستارگان در 15 ثانیه تولید می کنند، اما در این فرآیند تنها ظرف چند میلیون سال می سوزند که در مقیاس های کیهانی برق آسا به حساب می آید.

برای مثال خورشید اکنون پنج میلیارد ساله است و با حساب های علمی تاکنون تنها نیمی از عمر خود را سپری کرده است.

منجمان باید خیلی خوش اقبال باشند که بتوانند یکی از این هیولاها را به چشم خود نظاره کنند.

دان فیگر از "موسسه علمی تلسکوپ فضایی" واقع در ایالت مریلند آمریکا، که هابل را کنترل می کند، یک خوشه متراکم شامل چند هزار ستاره بسیار جوان را در نزدیکی مرکز راه شیری کشف کرد.

محاسبات او نشان می دهد که سه عدد از ستارگان این مجموعه به لحاظ جرم رکورد تازه ای در راه شیری به جا می گذارند.

اما دکتر فیگر معتقد است که عاملی وجود دارد که مانع می شود ستارگان از این بزرگتر شوند.

به نظر می رسد این روزها زمان ثبت رکوردهای نجومی باشد.

هفته گذشته تیم دیگری از منجمان آنچه را که به نظر می رسید کوچکترین و کندسوزترین ستارگان در سپهر باشد کشف کردند.

جرم این ستارگان کوچک تنها نیم درصد جرم خورشید و درخشش آنها چند هزار بار کمتر از خورشید است.

باکتری های سی هزار ساله در نمونه برداری عمقی از یخهای دایم قطبی کشف شدند

ریچارد هوور، از اعضای تیم پژوهشی و محقق سازمان فضایی آمریکا - ناسا - که این باکتری ها را کشف کرده می گوید که قدمت این جانداران به زمانی می رسد که هنوز ماموت ها در کره زمین زندگی می کردند.

به گفته این محقق ناسا، پس از ذوب شدن توده یخ، وی باکتری ها را زیر میکروسکوپ مشاهده کرد که به حرکت در آمده اند گویی هیچ اتفاق غیرعادی روی نداده است.

باکتری کشف شده از نوعی کاملا متفاوت با باکتری های امروزی است و برای آن نام علمی کارنوباکتریوم پلیتسنیوم Carnobacterium pleistocenium انتخاب شده است.

آقای هوور می گوید که کشف این باکتری ها می تواند از نظر تحقیقات پیرامون کشف حیات در سیارات دیگر اهمیت داشته باشد.

به گفته وی، احتمال دارد که موجوداتی همانند این باکتری ها در دریاچه های یخ که اخیرا وجود آنها در کره مریخ تایید شده، زنده مانده باشند.

تلالو ناشی از این انفجار در روز 27 دسامبر چنان قدرتمند بود که از سطح ماه منعکس شد و جو زمین را روشن کرد. این انفجار در سطح "اس جی آر 20-1806" که یک نوع ستاره نوترونی ابرمغناطیسی و کاملا غیرعادی است روی داد.

اخترشناسان می گویند اگر این انفجار در فاصله 10 سال نوری زمین روی داده بود، احتمالا باعث انقراض انبوه موجودات زنده می شد.

دکتر راب فندر، از دانشگاه ساتهمپتون در بریتانیا به بی بی سی گفت: "به حساب ما این احتمالا بزرگترین انفجاری است که بشر از زمانی که یوهانس کپلر ابرنواخترش را در سال 1604 کشف کرد شاهد آن است."

وی افزود: "این رویدادی است که تنها یک بار در زندگی بشر روی می دهد. ما شاهد شیئی به قطر تنها 20 کیلومتر در سوی دیگر کهکشان خود بوده ایم که در تنها در یک دهم ثانیه مقداری انرژی آزاد کرده است که خورشید نمی تواند طی 100 هزار سال تولید کند."

چرخش سریع

این رویداد آشکارگرهای (detector) تعبیه شده به روی تلسکوپ های فضایی، مانند آشکارگر رصدخانه فضایی "سوئیفت" (Swift) که به تازگی به فضا پرتاب شده است را در پرتوهای گاما غرق کرد.

این تلسکوپ اخیرا در مدار زمین قرار داده شد تا انفجارهای اشعه گاما را ردیابی و تحلیل کند. انفجارهای اشعه گاما (Gamma-ray bursts) تلالو ناگهانی اما بسیار فرار پرتوهای گاما هستند.

سوئیفت به سرعت دست به کار ردیابی سرمنشا انفجار گاما شد

شدت انفجار ثبت شده توسط تلسکوپ "سوئیفت" و سایر تلسکوپ ها در ماه دسامبر چنان شدید که دانشمندان از وصف آن عاجز مانده اند.

اکنون بیست موسسه از سراسر جهان مشترکا سرگرم پژوهش درباره آن هستند و قرار است دو عدد از این تیم ها یافته های خود را در شماره آتی مجله "نیچر" گزارش کنند.

تیم های محققان می گویند توانسته اند رد این رویداد را تا "اس جی آر 20-1806" دنبال کنند.

این شی که به طور خالص از نوترون ها تشکیل شده است، باقی مانده هسته فروپاشیده چیزی است که زمانی یک ستاره غول پیکر بود.

با این حال قطر این هسته اکنون تنها 20 کیلومتر است و با چنان سرعتی می چرخد که هر 5/7 ثانیه یک دور را کامل می کند.

دکتر فندر توضیح می دهد: "این شی دارای یک میدان مغناطیسی بی نهایت قدرتمند است و این میدان مغناطیسی نوعی ساختمان ایجاد می کند که اکنون طی این رویداد (انفجار سطحی) تحت یک بازآرایی قرار گرفته است- این حادثه ای است که گاهی 'ستاره لرزه' توصیف می شود که در ستاره نوتورنی معادل یک زمین لرزه است."

تداوم درخشش

"اس جی آر 20-1806" در صورت فلکی قوس یا کمان (Sagittarius) و در آن سوی مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد، بنابراین در فاصله ای ایمن از زمین واقع شده است.

دکتر برایان گانسلر از مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین که نویسنده اصلی یکی از مقالاتی است که قرار است در نیچر چاپ شود می گوید: "اگر این حادثه در فاصله 10 سال نوری زمین روی داده بود، به شدت به جو زمین صدمه می زد و احتمالا باعث یک انقراض انبوه می شد. خوشبختانه هیچ مگنتاری (ستاره نوترونی) در اطراف ما وجود ندارد."

فوران شدید اولیه پرتوهای گاما ناشی از این رویداد به سرعت فروکش کرد، اما درخشش پستاب های آن در طول موج های رادیویی بلندتر همچنان ادامه دارد.

یک هفته پس از آنکه نخستین تصاویر خیره کننده از چشم انداز یخزده نارنجی رنگ تایتان به زمین رسید، آژانس فضایی اروپا می گوید کاوشگر هویگنز شواهدی از وجود بارانهای متان مایع و همچنین ناحیه ای پوشیده از شن خیس و صخره های یخی و کانال را در تایتان کشف کرده است.

دانشمندان گفتند که تایتان ظاهرا دستخوش تغییرات جوی مشابه آنچه در کره زمین اتفاق می افتد است، اما ماده اصلی تشکیل دهنده آن بجای آب، متان مایع است.

آنها تایتان را جهانی قابل اشتعال توصیف کردند که در صورت وجود اکسیژن در جو آن می تواند فورا به آتش کشیده شود.

یکی از دانشمندان گفت که فعل و انفعالات مهمی بر سطح تایتان رخ می دهد.

کاوشگر هویگنز روز 14 ژانویه وارد جو تایتان شد و ارسال اطلاعات و عکس های خیره کننده از این سیاره را آغاز کرد.

عکسها حاکی از آن است که مایعاتی که بر سطح تایتان جاری هستند بین تپه های یخی شیارهایی ایجاد می کنند.

جریان مایعات

آنها تایید کردند که درست در زیر سطح تایتان، متان مایع وجود دارد.

دکتر مارتی توماسکو، یکی از دانشمندان عضو پروژه تایتان گفت: "مایع (متان) چند سانتیمتر زیر سطح تایتان وجود داشت. حس ما این است که در جایی که کاوشگر هویگنز فرود آمده، کمی پیشتر باران (متان) باریده است."

در تایتان به هر سو می نگری آثار متان به چشم می خورد

او اضافه کرد: "مکانی که کاوشگر هویگنز فرود آمده از مناطق خشک تایتان است. بستر رودخانه ها اغلب اوقات خشک هستند. سپس بعد از باریدن باران جریان مایعات شروع می شود. این مایعات جمع می شوند و وقتی خشک می شوند متان مایع به داخل سطح تایتان نفوذ می کند."

پروفسور جان زارنکی محقق اصلی در زمینه فعالیتهای کاوشگر هویگنز در سطح تایتان گفت که این کاوشگر نشانه هایی از تبخیر متان را به هنگام فرود بر سطح تایتان ثبت کرده است.

اما متان موجود بر سیاره تایتان می باید بطور مرتب از منبع ناشناخته ای در داخل این سیاره تامین شود.

مناطق تاریکی که در عکس های ارسالی کاوشگر هویگنز مشاهده می شود تجمع ذرات دود و مه است که از جو تایتان بر روی سطح آن می نشیند. این ماده تیره آنگاه در کانال ها و حوضچه ها جمع می شود.

کاوشگر هویگنز در روز 14 ژانویه، ساعت یازده و سی و هشت دقیقه به وقت گرینویچ بر روی تایتان فرود آمد.

فرضیه اینشتین سرانجام آزمایش می شود

براساس این فرضیه، حضور اجرام سنگین باعث می شود تا فضا و زمان اندکی انحنا یابد و در نتیجه، حرکت اجرام موجب حرکت فضا و زمان به همراه آنها می شود.

در این آزمایش، سفینه ناسا چهار گلوله ساخته شده از کوارتز را که هرکدام به اندازه یک توپ پینگ پنگ است در بالای جو زمین در فضا رها می سازد.

این گلوله ها به محض رها شدن به حالت چرخش در می آید و در صورتی که فرضیه اینشتین صحیح باشد، نیروی جاذبه زمین این حرکت چرخشی را مختل می کند.

در چنین صورتی، ثابت خواهد شد که زمین، به عنوان یک جرم سنگین، هنگام حرکت خود فضا و زمان را نیز به همراه خود حرکت می دهد.

آلبرت اینشتین، محقق برجسته فیزیک نظری، درسال 1879 در آلمان متولد شد و در سال 1921 جایزه نوبل را از آن خود کرد.

در سال 1933، دولت نازی آلمان تابعیت آلمانی وی را سلب کرد و اینشتین عازم آمریکا شد در دانشگاه پرینستون به تحقیق و تدریس پرداخت.

البرت اینشتین در سال 1955 درگذشت.

نظریه های وی در فیزیک نظری، به خصوص فرضیه نسبیت عام وی، شهرت دارد

[ 25فوریه 2008 ] نشنال جئوگرافی : کاوشگر منحصر به فرد منظومه شمسی ، در حال انجماد ونابودی است . اولیس ناسا که تصاویر اکتشافی از منظومه شمسی را تهیه می کرد اکنون پس از 17 سال فعالیت در حال انجماد و نابودی شدن است . اکنون 5 سال از عمر مفید این کاوشگر که در سال 1990 ماموریت خودش را شروع کرده است گذشته .

این عکس در تاریخ 7 ژانویه 2008 توسط یکی از فضانوردان ایستگاه بین المللی فضایی ISS از بخش مشهور پاریس و در روزی با هوای صاف و شفاف گرفته شده است. در این عکس شما الگوی خیابان بندی در امتداد رود سن و برخی از نامدارترین بناهای جهانی را مشاهده می کنید. خیابانی که بصورت شعاعی از بنای طاق پیروزی [آرک دو تریومف Arc de Triomphe را به شکل دایره ای که خیابانها شعاعی از آن خارج شده اند، می بینید] شروع شده و تا بالا (با توجه به جهت قرارگیری عکس) ادامه پیدا می کند؛ خیابان شانزلیزه Champs-Élysées است و به باغ های کاخ تویلری Jardin des Tuileries منتهی می شود.

منبع : ناسا

توضیح : از دوست عزیزم لــــونا

الخبر على صفحة ناسا

این تصویر که به تازگی در آرشیو مرکز پردازش داده های زمینی گودارد Goddard - ناسا قرار گرفته، نشان می دهد که در فاصله 17 تا 24 ژانویه امسال کاهش دمای زمستان نسبت به سالهای گذشته در منطقه غرب آسیا شامل ایران، افغانستان، ترکمنستان، ازبکستان و تاجیکستان تا چه میزان بوده است. این مقایسه نسبت به متوسط دمای همین ماه در سالهای 2000، 2005 و 2007 می باشد. طیف رنگ شاخص تغییر دما از قرمز تیره (20+ سانتیگراد) تا آبی تیره (20- سانتیگراد) و نقطه صفر ( بدون تغییر) سفید رنگ می باشد. همانگونه که ملاحظه می کنید رنگ تغییرات تقریبا در سراسر ایران آبی بوده است و در نقاطی که آبی تیره است یعنی دما تا 20- درجه سانتیگراد نسبت به متوسط سالهای قبل کاهش داشته است. هر چه آبی کمرنگتر می شود این تغییر نسبی به صفر گرایش پیدا می کند. همانطور که پیداست افغانستان و تاجیکستان سردترین زمستان را داشته اند بطوریکه تلفات انسانی سرما بالغ بر 750 نفر و نیز تلفات دامی برابر با 230000 راس در افغانستان بوده است.

با تشکر از دوست عزیزم لـــونا